Sophy

จากใจป้าเอ็กซิสต์ (PA-EXITS)

สวัสดีชาวโลก

       หลังจากเก็บเนื้อเก็บตัวปลีกวิเวกอยู่สามปีบนยอดเขาเตี้ยๆแห่งหนึ่งในพัทยา อยู่ดีๆป้าก็บังเกิดพุทธิปัญญาว่า ขณะนี้ตนเองเกิดสภาวะท่วมท้นทางปัญญา  หรืออีกนัยหนึ่งคือความรู้ที่มีอยู่มันทับถมจนหาทางออกไม่ได้      เห็นทีเราจะต้องระบายมันออกไปเสียบ้าง แต่ความรู้มิใช่ของเสีย ที่จะเอาไปทิ้งตามส้วมซึมหรือทุ่งนา ป่าเขา ท้องทะเล ทางที่ดีเราควรหาภาชนะ  มารองรับความรู้นี้เจือจาน ให้คนอื่นบ้าง ป้าก็เลยมาเขียนเรื่องเล่านี่แหล่ะ

        แต่ไอ้ความรู้ที่บอกน่ะ มันเรื่องอะไรป้า? เด็กข้างห้องที่ชื่อ                                         วันเดอร์บอย ตะโกนถามมา

       เออ!นั่นสิ เรื่องอะไรดีวะ

       ความรู้ที่มันทับตัวอยู่ตอนนี้ก็มากเหลือเกิน เอาเรื่องอะไรดีล่ะ วิธีมัดใจชาย พิชิตศึกในหนึ่งนาที หรือ ทำอย่างไรถึงจะก็อปรายงานคนอื่นส่งอาจารย์ได้เนียนจนจับไม่ได้? ดีไหม หรือ การโกงลือกตั้งฉบับง่ายสุดๆรับรองโดยนักการเมืองยุคปัจจุบัน ฯลฯ

      หลังจาก ป้านั่งคิด นอนคิดอยู่สี่ตลบ พร้อมกิจกรรมกระตุ้นสมอง คือ กินข้าวราดแกงไปสองจาน และพิซซ่าสี่ชิ้น พร้อมด้วยโค๊กซีโร่ หนึ่งขวด ก็ตกลงกับเด็กข้างห้องได้ว่า

เอาเรื่องที่แค่คนได้ยินชื่อก็เบือนหน้าหนีแล้วกันว่ะ

 แล้วไอ้ที่ป้าว่ามันอะไรล่ะ? เด็กข้างห้องอยากรู้อยากเห็น

               แต่น แตน แต๊น!!!  ก็ปรัชญา  ไงล่ะ ไอ้เด็กชอบเสือก 

        เพราะปรัชญามันป็นอะไรที่  (ทำท่าคิดแบบโปรมากๆ)  มันยากส์มากๆๆๆๆ ไงไอ้หนู รู้ไหมในประเทศไทยไม่มีเรียนวิชานี้ตอนมัธยมด้วยนะ เพราะผู้ใหญ่(แม่งใครก็ไม่รู้)มันบอกว่าไม่จำเป็น ทั้งที่ประเทศอื่นยกเว้นพม่า และ   อูกันด้า  เขาเริ่มเรียนเรื่องนี้หรือวิชานี้กันหมดแล้ว

      นี่คือเหตุผลของป้าเหรอ เด็กข้างห้องหาวววว

      เออ!สิวะ ชักไม่แน่ใจ

      งั๊นเอางี๊แล้วกัน ถ้าป้าอยากเล่าก็ต้องเล่าให้เบาๆที่สุดนะ เพราะแค่ได้ยินชื่อมันก็พาลเบื่อ อยากกลับไปเล่นเกมส์ต่อแล้ว  เด็กอย่างผมน่ะ ตระหนักดีว่าเวลาเป็นของมีค่า ไหนจะดูละครนำเน่า เกมส์โชว์  เดินห้าง ดูหนัง กินจั๊งฟู๊ด แช็ท ท่องอินเตอร์เน็ทอ่านซ้อเจ็ด ดูเว็บโป๋  ก็แทบไม่เหลือเวลาจะคุยกับครอบครัวแล้ว จะมาให้อ่านปรัชญานาทีที่โลกกำลังละลาย เห็นทีจะยากส์ว่ะป้า

ก็แล้วแต่มึงสิ วันนี้มึงไม่สงสัย อยากรู้เรื่องของชีวิตและจักรวาลก็เรื่องของมึง แต่กูซึ่งมีสมญาว่า เอ็กซิสต์ตลอดกาล ย่อมพลีกายจัดให้แม้จะไม่มีใครร้องขอ ตามประสาคนที่เคยผ่านความเป็น       เด็กชอบเสือกยิ่งกว่ามาก่อน ......

ป้าเอ็กซิสต์